سنس خوب چیزی نیست که پیدا کنی؛ چیزی است که روی دستگاه خودت می‌سازی. این راهنما همان مسیر را قدم‌به‌قدم می‌رود: از کجا شروع کنی، هر بار چه چیزی را عوض کنی، و برای گوشی کوچک، گوشی بزرگ، تبلت و پی‌سی چه چیزی متفاوت است.
قبل از شروع: شرایط دستگاه را ثابت کن
سنس روی چیزهایی بنا می‌شود که اگر وسط کار عوض شوند، همهٔ زحمتت به هم می‌ریزد. پس اول اینها را قفل کن:
- حالت صرفه‌جویی باتری را خاموش کن. بعضی گوشی‌ها در این حالت کارایی یا نرخ نوسازی صفحه را پایین می‌آورند و حس کشیدن انگشت عوض می‌شود.
- گرافیک و نرخ فریم بازی را روی همان حالتی بگذار که همیشه بازی می‌کنی. سنسی که با فریم پایین تنظیم شده، با فریم بالا حس دیگری دارد.
- قاب و محافظ صفحه را همان‌هایی نگه دار که همیشه داری. اصطکاک صفحه روی کشیدن انگشت اثر مستقیم دارد.
قدم اول: از یک نقطهٔ شروع ثابت آغاز کن
هیچ‌وقت از وسط تنظیماتی که بارها به‌هم‌ریخته شروع نکن. یا تنظیمات پیش‌فرض بازی را برگردان، یا از تنظیمی شروع کن که برای همان نوع دستگاه آماده شده. لازم نیست نقطهٔ شروع کامل باشد؛ مهم این است که بدانی دقیقاً از کجا شروع کرده‌ای تا بتوانی به آن برگردی.
همین حالا عددهای فعلی همهٔ اسلایدرها را جایی بنویس.
قدم دوم: فقط یک اسلایدر را عوض کن
از اسلایدری شروع کن که بیشترین مشکل را با آن داری. برای بیشترِ بازیکن‌ها این «عمومی» است، چون درگیری‌های نزدیک با آن است.
- کمی تغییرش بده، نه یک‌باره.
- در زمین تمرین روی هدف‌های متحرک کار کن: چرخیدن سریع به پهلو، دنبال‌کردن هدفی که به پهلو می‌دود، و برگشتن روی هدف بعد از شلیک.
- بعد چند بازی واقعی. فقط بعد از بازی واقعی تصمیم بگیر.
وقتی عمومی راضی‌ات کرد، سراغ ردات برو، بعد دوربین‌ها، و اسنایپ را برای آخر بگذار. ترتیب مهم است: هر اسلایدر روی حسی سوار می‌شود که از قبلی داری.
گوشی کوچک، گوشی بزرگ، تبلت
گوشی کوچک. مسیر انگشت کوتاه است و انگشت زود به لبهٔ صفحه می‌رسد. معمولاً سنس عمومی بالاتری لازم است تا چرخش کامل در همان فاصلهٔ کوتاه ممکن شود. خطرش لرزش پشت دوربین‌هاست؛ آنجا دست را آرام‌تر نگه دار.
گوشی بزرگ. فضای کشیدن بیشتری داری، پس می‌توانی سنس را کمی پایین‌تر بگذاری و دقت بیشتری بگیری. بیشترِ مشکل بازیکن‌های گوشی بزرگ این است که عدد گوشی کوچکِ قبلی‌شان را آورده‌اند و حالا همه‌چیز زیادی سریع است.
تبلت. فاصله‌ها از همه بزرگ‌تر است و وزن دستگاه هم دست را خسته می‌کند. سنس معمولاً پایین‌تر از گوشی لازم است، و چیدمان دکمه‌ها اهمیت بیشتری پیدا می‌کند چون انگشت‌ها تا دکمه‌ها راه طولانی‌تری دارند.
پی‌سی و شبیه‌ساز: موس قاعده را عوض می‌کند
روی پی‌سی حرکت دید از سه جا ساخته می‌شود و هر سه باید ثابت باشند:
- DPI موس. اگر موس دکمهٔ تغییر DPI دارد، روی یک مقدار ثابت بگذارش و دیگر دستش نزن.
- سرعت اشاره‌گر ویندوز. این هم روی حرکت اثر دارد؛ وقتی داری سنس بازی را تنظیم می‌کنی عوضش نکن.
- سنس داخل بازی یا شبیه‌ساز. فقط همین یکی را در طول تست تغییر بده.
یک نکتهٔ مهم: عدد سنس موبایل را روی پی‌سی نیاور. هیچ رابطهٔ مستقیمی بین این دو نیست و ساختن از صفر روی پی‌سی سریع‌تر از تبدیل‌کردن است.
چیدمان دکمه‌ها همان مشکل است
خیلی‌ها سنس را عوض می‌کنند در حالی که مشکل‌شان جای دکمه‌هاست. اگر دکمهٔ شلیک جایی است که برای رسیدن به آن باید انگشتِ نشانه‌گیری را از صفحه برداری، هیچ عدد سنسی دقتت را درست نمی‌کند.
- دکمهٔ شلیک و دکمهٔ دوربین را جایی بگذار که بدون جابه‌جاکردن دست به آنها برسی.
- دکمه‌های کم‌کاربرد را از مسیر انگشتِ نشانه‌گیری دور کن.
- هر وقت چیدمان را عوض کردی، چند روز به سنس دست نزن؛ دست اول باید به جای تازهٔ دکمه‌ها عادت کند.
کِی دست از تغییر برداری
وقتی دو نشانهٔ اصلی رفت — دیگر از روی هدف رد نمی‌شوی و دیگر به هدف دیر نمی‌رسی — کار تمام است. از آن به بعد پیشرفت از تمرین می‌آید، نه از اسلایدر.
اگر نمی‌خواهی از صفر شروع کنی، پک‌های سنس برای دستگاه مشخصی آماده شده‌اند و نقطهٔ شروعِ تست‌شده‌ای می‌دهند؛ قبل از خرید ببین پک دقیقاً برای کدام دستگاه است. بعد با همان روش بالا عدد را برای دست خودت تنظیم کن. و اگر در همین مدت جم لازم داری، بخش جم فری فایر هر دو روش خرید را کنار هم دارد.
اشتباهی که همه یک بار می‌کنند
کپی‌کردن کل تنظیمات یک نفر دیگر و بعد عوض‌کردن چند اسلایدر هم‌زمان. نتیجه‌اش تنظیمی است که نه مال اوست نه مال تو، و هیچ راهی برای فهمیدن اینکه کدام تغییر خرابش کرد وجود ندارد. یک نقطهٔ شروع، یک اسلایدر، یک یادداشت — راز همهٔ کار همین سه تاست.
دیدگاه‌ها (0)
در حال پاسخ به
هنوز دیدگاهی ثبت نشده. اولین نفر باشید!